ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αριστερά – μεταΑριστερά

                                                                                            

                                                                                 τα πρόβατα απήργησαν

                                   ζητούν καλύτερες συνθήκες σφαγής                                                      Ν. Χριστιανόπουλος                                                                                                    

Συχνά, αν όχι πάντα, μετά τις επινίκιες ιαχές, τα αδιέξοδα και τις αποτυχίες, προκύπτει επιτακτική η ανάγκη μιας νέας προσέγγισης, αυτής καθ’ αυτής, της Αριστεράς, δεδομένου ότι η ιδεολογία, κάθε ιδεολογία, δεν είναι άκαμπτο θεολογικό δόγμα, αλλά ένας ζωντανός κοινωνικός οργανισμός που χρήζει συνεχούς ανάλυσης, ανανέωσης και εμπλουτισμού με νέα δεδομένα.

ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΜΑΝΟΣ
Συνέντευξη στην ΕΡΤ3 με τον Νίκο Βολονάκη

ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΜΑΝΟΣ

Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ - Γ. ΡΙΤΣΟΣ - Ο. ΕΛΥΤΗΣ - Μ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

3ο πρόγραμμα: η μάσκα, η πένα και η λύρα

Η μάσκα, η πένα και η λύρα

(Συνέντευξη στο Τρίτο Πρόγραμμα με τον Βαγγέλη Ψυρράκη)

Θέση.

Λυπηρό!

Το εθνικό θέατρο έπρεπε  να αντισταθεί ανυποχώρητα στην αγοραία παρέμβαση (κριτική;) που του ασκήθηκε για το θ. έργο του Σάββα Ξηρού, καθώς δεν είναι (πως θα μπορούσε;) υπόλογο για το πολιτικό.παρελθόν του συγγραφέα, αλλά για το έργο του.

ΕΤΕΡΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ

ΧΡΟΝΟΣ

Ο χρόνος  είναι υποκειμενικότητα. Έχει άμεση σχέση με το βίωμα. Άρα ο χρόνος είναι αυτό-αναφορικός. Οπότε, μόνο στιγμές 

έρως, μνήμη, μύθος...

     έρως, μνήμη, μύθος, υστεροφημία*.

          Κάθε τι  υφίσταται εφόσον, (το) τον μνημονεύουν, (το) τον θυμούνται, και δι' αυτού παραμένει ζωντανός στη μνήμη τους, σε αντίθεση με κάποιους άλλους, και, είναι, δυστυχώς, πολλοί, που περνούν γρήγορα σε κενό μνήμης, σε κατάσταση απόλυτης λήθης. "Σκέφτομαι  κάτι, κάποιον: κάνω να υπάρχει αυτό, αυτόν που σκέφτομαι, που θυμάμαι**".

ENEKEN

                                     

                                           Δημήτρης Μάνος

                                                  ΛΩΤΟΦΑΓΟΙ

Όταν ανήγγειλαν απ’ τα μεγάφωνα την πτώση της  

Βαστίλης και από βήματος βουλής το

τέλος της μεταπολίτευσης, οι,

τριάκοντα επί δέκα,

δεν ηγέρθησαν,

ούτε και χειροκρότησαν ως όχλος εν πλατεία. Έμειναν

     ενεοί στα έδρανα, εκεί, και,όταν επανήλθαν

(σχήμα λόγου επανήλθαν)

ενδύθηκαν μάσκα τραγική και έφυγαν, δραπέτευσαν

φρουρούμενοι από την πίσω πόρτα, καθότι μένος μέγα
γνώριζαν

συνείχε την πλατεία. Καθώς

  όμως διέφευγαν

ένα φεγγάρι ουρανός θρυμμάτισε τις μάσκες

οπότε ζήτησαν (συν Αθηνά...) δεόμενοι

την συνδρομή της Παναγίας,

πλην όμως δεν ευτύχησαν   
–πως είναι δυνατό

την ώρα που  ασελγείτε βάναυσα επί λαού οσίων–  

τους είπε αυστηρά και τους απέπεμψε

και τότε αντηλλάγησαν

ύβρεις ακατονόμαστες ενώπιον μαρτύρων που  έτρεξαν:

οι μεν να δουν,

οι δε να εφορμήσουν,

και στην προσπάθειά τους να διασωθούν διέταξα
(ε, πια)

τα ΜΑΤ  να καθαρίσουν πάραυτα την κόπρο του

  Αυγεία,

και, τότε, μόνο τότε έφυγαν περιδεείς για να κρυφτούν

όσο να παύσει ο αχός στους

κόλπους της παράταξης  

και μόλις έπαυσε 
(αν έπαυσε)

εξόρμησαν άνευ αιδούς επί

πολυτελών τροχών

και

κουστωδία πραιτοριανών για τις  επάλξεις τους,

χωρίς καμιά συγγνώμη, εννοείται, στη φαρέτρα τους

(σιγά να μη κοκκίνιζαν)^.  
είπαν απλώς

πόσο  πιστοί ή μάλλον εκλεκτοί, πόσο ωραίοι είμαστε

και τότε εμείς:  αν είναι έτσι, εντάξει, είπαμε και τους

        χειροκροτήσαμε^.  

τι λες δε θα χειροκροτούσαμε;  

(τόσα χρόνια λωτοφάγοι!)





------------------------ 
ΕΝΕΚΕΝ
τεύχος
26 

Η ΦΩΝΗ
10/9/'15

ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ

      

           

      

Δημήτρης  Μάνος

 Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ  ΤΟΥ  ΕΡΩΤΑ

"Περί... Έργου...!"

"Περί... Έργου, Ζωγράφου και Ζωγραφικής!"*

                                     

Ορθώς η ζωγραφική, μία από τις πιο εκφραστικές μορφές δημιουργίας, θεωρείται, και, μάλλον, είναι θεϊκή, και τούτο επειδή,

μέσω της απεικόνισης δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα που δεν υφίστατο προ της δημιουργίας, καθώς είναι η μορφή τέχνης που επαληθεύει την πλατωνική θεώρηση ότι  κόσμος δεν είναι ο ορατός, αυτός τον οποίο βλέπουμε, αλλά κάτι εν κρυπτώ το οποίο καλούμαστε να